MUGLA

Powierzchnia: 13.338 km2
Populacja: 562.809 (1990 r.)
Kod ruchu: 48

Prowincja Mugla położona jest na południu Regionu Morza Egejskiego i stanowi piękny i czysty raj dla turystów z oryginalną architekturą, białymi ścianami, dachami krytymi czerwonymi dachówkami, autentycznymi kominami i wąskimi uliczkami.

Okręgi
Mugla (centrum), Bodrum, Dalaman, Datça, Fethiye, Kavaklidere, Köycegiz, Marmaris, Milas, Ortaca, Ula, Jatagan.

Bodrum
Opis Bodrum dokonany przez Homera jako „ziemia niezmiennego błękitu” i słowa innego mieszkańca Bodrum, Cerat Şakir, który powiedział: „niebiańskia szczęśliwość życia w Bodrum jest lepsza niż wieczne szczęście, które nas oczekuje” nie były stwierdzeniami bez pokrycia. Poprzez historię Bodrum, w starożytności znanego jako Halicarnassos, od wieków było zwalczane a ludzie byli niechętni aby dzielić piękno z innymi. Zbudowane na półwyspie, utworzone poprzez spotykające się porty wschodni i zachodni, Bodrum ze swymi wąskimi uliczkami schodzącymi ku morzu, znane ze swego zamku, jachtów słynnych na całym świecie, portów i olśniewających białych domów oraz grobowców biegnących wzdłuż wybrzeży dwóch portów.

Bodrum ma wszystko, aby spełnić oczekiwania turystów ze wszystkich grup społecznych poczynając od bogatych właścicieli jachtów do przeciętnych turystów, którzy po prostu chcą spędzić lato za niewielkie pieniądze.

Bodrum był kolebką wielu cywilizacji. Idąc przez wieki, było narażone na wiele najazdów ze strony osób przybywających z Wysp Morza Egejskiego i było ważne dla wszystkich sił pragnących zdominować ten region. Halicarnassos (Bodrum) stanowił znaczące miasto w cywilizacji Caria, położone pomiędzy potężniejszymi sąsiadami: Lykia i Ionia. Region szczyci się takim sławami jak: Herodotus, pierwszą w historii kobietą – Admirałem Artemisia I oraz równie zdolną Artemisia II jak również artystami takimi jak: Leachares i Shepas.

Bodrum doświadczyło w historii dominacji wielu cywilizacji takich jak: perska, macedońska, imperium rzymskie i bizantyjska. Bizancjum straciło swoją siłę w regionie Anatolii po klęsce, którą spowodował seldżucki władca – Malazgirt w 1071 r. Rycerze rodyjscy wznieśli obecny zamek Bodrum i ustanowili swoje rządy na tym regionie. Sułtan Süleyman Wielki podczas swej wyprawy wojskowej na Rodos podbił Bodrum wraz z Rodos i dołączył je do terytorium Imperium Ottomańskiego.

Klimat
Lato jest gorące i suche podczas gdy zima jest łagodna i deszczowa.

Fethiye
Fethiye, ze swym bogactwem kulturowym, naturalnym pięknem i ukształtowaniem geograficznym, znajduje się wśród ważnych ośrodków turystycznych Turcji. Znane jest ze znajdujących się tam dzieł sztuki perskiej, lycjańskiej, Carians i rzymskiej. Ten czarujący obszar znajduje się na obszarze Zatoki Fethiye, gdzie jest wiele małych i większych wysp. Brzegowa cześć zatoki otoczona jest lasami sosnowymi.

Starożytna nazwa Fethiye, będącego niegdyś nabrzeżnym miastem na granicy Lycia-Caria, to Telmessos. Nie są znane dokładne informacje dotyczące założenia tego starożytnego miasta. Zgodnie z pierwszymi zapisami, miasto powstało w V wieku p.n.e. Telmessos, oddzielne od Lycia, przetrwało jako niezależne miasto przez długi czas. Miasto było kolejno pod władaniem Persji, Aleksandra Wielkiego, Rzymu, Królestwa Pergamum, Bizancjum, Księstwa Menteşeogullari i Imperium Ottomańskiego.

Klimat Śródziemnomorski, suchy i gorący latem a ciepły i wilgotny zimą jest dominującym w regionie. Temperatura około 30 stopni w miesiącach letnich, zazwyczaj przekracza 10 stopni zimą. Temperatura wody morskiej nigdy nie spada poniżej 16 stopni.

Marmaris
Niegdyś senna wioska rybacka, Marmaris jest obecnie jednym z największych ośrodków turystycznych na wybrzeżu Morza Egejskiego, jeśli nie całej Turcji. Niewiele z pozostałości historycznych zostało zachowanych, jako, że miasto jest obecnie nowoczesnym ośrodkiem turystycznym. Populacja w miesiącach letnich wzrasta tutaj do 200,000. Większość hoteli, restauracji, klubów nocnych i sklepów odpowiada ofercie wakacji niskobudżetowych, choć znajduje się tam wiele możliwości spędzania czasu w każdym przedziale finansowym.

Pomimo zabudowań sięgających około 10 km wzdłuż zachodniej części zatoki, Marmaris jest znana ze swej zieleni, trwającej cały rok dzięki pokrytymi sosnami wzgórzom otaczającym miasto. Wokół zatoki znajdują się plaże, starożytne miasteczka i wioski nadbrzeżne, które można zwiedzać podczas jednodniowych wycieczek. Przystań jachtowa jest największa i najnowsza w Turcji, więc jest również największym portem czarterowym, zwłaszcza przy wycieczkach wzdłuż Wybrzeża Żółwiowego.

Oprócz klimatu, plaż i udogodnień miasteczka, infrastruktura transportowa jest zdecydowanie plusem, który zachęca gości. Miasto posiada dogodne połączenia ze znajdującym się niedaleko lotniskiem Dalaman, promy do Rodos oraz droga do Dat ç a i Fethiye. Przystań przyciąga prywatne łodzie z całego świata, z warsztatami produkującymi i konserwującymi jachty w Cieśninie Yalanci. Przy klimacie korzystnym nawet w zimie i znajdujących się nieopodal imponującymi górami i lasami sosnowymi, Marmaris pozostanie popularnym i praktycznym miejscem spędzania wakacji na długi czas.

Uważa się, że pierwsze zasiedlenie Marmaris, którego historia sięga 3400 p.n.e. rozpoczęło się z przybyciem do regionu plemienia, którego wodzem był Kar. Obszar ten zwano Karla na jego cześć, a jego lokalizacja pomiędzy Morzami Egejskim i Śródziemnym zawsze sprawiało, że ten obszar był tak pociągający.

Suleyman Wspaniały zebrał siły 200,000 w 1542, podczas oblężenia bazy Książąt Św. Jana w Rodos. Wkrótce potem, wzmocnił miasto, rozbudowując maleńki zameczek nad miastem. Lord Nelson i jego cała flota zbudowali osłonę przystani z 1798, na drodze do pokonania armady Napoleona w Bitwie o Aboukir.

Marmaris stał się miejscem gdzie panowały różne cywilizacje. Mamy architektoniczne i historyczne dowody na obecność Egipcjan, Asdur, Ion, Dor, Persów, Macedończyków, Syryjczyków, Rzymian, Bizancjum, Seldżuków i Ottomanów.

Lata są bardzo gorące i suche, z temperaturą do 35 stopni a zimy ciepłe i wilgotne, z temperaturą spadającą w nocy do 5 stopni. Obszar jest raczej typowy dla klimatu Śródziemnomorskiego.