Bujny i zielony przez cały rok, skaliste góry, zimne wody przybrzeża i plantacje herbaty, orzechów, tytoniu i kukurydzy. Morze Czarne stanowi unikalną część kraju. Głównym przemysłem jest rolnictwo, głównie dzięki wysokim opadom i suchemu latu, co sprzyja suszeniu orzechów na słońcu. Kultura, kuchnia, klimat a nawet dialekt różnią się w porównaniu z resztą kraju. Droga przybrzeżna ciągnie się od wschodu Stambułu do granicy z Gruzją. Miasta w tym regionie to: Amasya, Artvin, Bolu, Corum, Duzce, Giresun, Gumushane, Kastamonu, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon Zonguldak, Bartini Karabuk.
Akcakoca położona jest na odległym zachodnim wybrzeżu z niezliczoną ilością sadów orzechowych. Jadąc w kierunku wschodnim położony jest Safranbolu, z cudownym zbiorem starych domów ottomańskich a Devek znany jest ze specjalnie rzeźbionych lasek. Idąc dalej wzdłuż wybrzeża widzimy Inkum, Asmarę i Cakraz a następnie Sinop, który był portem przez 1000 lat i nadal jest jednym z największych w regionie Morza Czarnego. Miejscowość przejęła nazwę od królowej Amazonii – Sinope a miejscowa mitologia mówi, że kobiety-wojowniczki, zwane Amazonkami, przebywały na tym regionie. Obecnie, Sinope to ważny ośrodek przemysłowy i handlowy. Unye i Fatsa, na wschód od Samsun, stanowią popularne kurorty wakacyjne z naturalnym pięknem, plażami, bazą noclegową, polami kempingowymi i restauracjami.
Ordu to czarujące miasto ze swymi sadami orzechowymi rozciągającymi się na mile we wszystkich kierunkach a 46 km na wschód położone jest Giresun gdzie znajduje się zamek wybudowany na stromym skalistym zboczu, będącym ponad miastem z widokiem na plażę. To tutaj rzymski generał – Lucullus po raz pierwszy ujrzał wiśnie i sprowadził je do Europy. Trabzon to kolejny ważny port handlowy Morza Czarnego, który łączy się z portami w pozostałych państwach basenu Morza Czarnego. Zamek Trabzon powstał na terenie, który kształtem przypominał stół a architektura która rozwinęła się wokół zamku odzwierciedla style: bizantyjski, komageński i ottomański. Najważniejszym budynkiem miasta jest Muzeum Ayasofya, którego wnętrze udekorowane zostało freskami a na zewnątrz można podziwiać płaskorzeźby.
Z Parku Botzepe i Muzeum Ataturk`a rozpościerają się doskonałe widoki panoramiczne miasta. Wewnątrz Altindere National Park niedaleko Macka, wybudowano Klasztor Sumela na wysokich klifach z widokiem na dolinę Altindere, założony w XIV wieku przez Alexiusa III. Wewnątrz klasztoru znajduje się kościół, biblioteka, wiele innych pomieszczeń i święte źródło.
Obszar wokół Rize jest najbardziej mokrym terenem w Turcji z pięknymi odcieniami zieleni oraz stanowi centrum produkcji herbaty tureckiej z plantacjami na wysokich tarasach. Hopa jest ostatnim portem tureckim przed granicą z Gruzją a na południe takim punktem jest Artvin. Miasto założono na wzgórzach tarasowych z widokiem na Rzekę Coruh, która znana jest z raftingu a na terenie prowincji znajdują się stare domy i kościoły gruzińskie.
Bujny i zielony przez cały rok, skaliste góry, zimne wody przybrzeża i plantacje herbaty, orzechów, tytoniu i kukurydzy. Morze Czarne stanowi unikalną część kraju. Głównym przemysłem jest rolnictwo, głównie dzięki wysokim opadom i suchemu latu, co sprzyja suszeniu orzechów na słońcu. Kultura, kuchnia, klimat a nawet dialekt różnią się w porównaniu z resztą kraju. Droga przybrzeżna ciągnie się od wschodu Stambułu do granicy z Gruzją. Miasta w tym regionie to: Amasya, Artvin, Bolu, Corum, Duzce, Giresun, Gumushane, Kastamonu, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon Zonguldak, Bartini Karabuk.
Akcakoca położona jest na odległym zachodnim wybrzeżu z niezliczoną ilością sadów orzechowych. Jadąc w kierunku wschodnim położony jest Safranbolu, z cudownym zbiorem starych domów ottomańskich a Devek znany jest ze specjalnie rzeźbionych lasek. Idąc dalej wzdłuż wybrzeża widzimy Inkum, Asmarę i Cakraz a następnie Sinop, który był portem przez 1000 lat i nadal jest jednym z największych w regionie Morza Czarnego. Miejscowość przejęła nazwę od królowej Amazonii – Sinope a miejscowa mitologia mówi, że kobiety-wojowniczki, zwane Amazonkami, przebywały na tym regionie. Obecnie, Sinope to ważny ośrodek przemysłowy i handlowy. Unye i Fatsa, na wschód od Samsun, stanowią popularne kurorty wakacyjne z naturalnym pięknem, plażami, bazą noclegową, polami kempingowymi i restauracjami. 
Ordu to czarujące miasto ze swymi sadami orzechowymi rozciągającymi się na mile we wszystkich kierunkach a 46 km na wschód położone jest Giresun gdzie znajduje się zamek wybudowany na stromym skalistym zboczu, będącym ponad miastem z widokiem na plażę. To tutaj rzymski generał – Lucullus po raz pierwszy ujrzał wiśnie i sprowadził je do Europy. Trabzon to kolejny ważny port handlowy Morza Czarnego, który łączy się z portami w pozostałych państwach basenu Morza Czarnego. Zamek Trabzon powstał na terenie, który kształtem przypominał stół a architektura która rozwinęła się wokół zamku odzwierciedla style: bizantyjski, komageński i ottomański. Najważniejszym budynkiem miasta jest Muzeum Ayasofya, którego wnętrze udekorowane zostało freskami a na zewnątrz można podziwiać płaskorzeźby. 
Z Parku Botzepe i Muzeum Ataturk`a rozpościerają się doskonałe widoki panoramiczne miasta. Wewnątrz Altindere National Park niedaleko Macka, wybudowano Klasztor Sumela na wysokich klifach z widokiem na dolinę Altindere, założony w XIV wieku przez Alexiusa III. Wewnątrz klasztoru znajduje się kościół, biblioteka, wiele innych pomieszczeń i święte źródło. 
Obszar wokół Rize jest najbardziej mokrym terenem w Turcji z pięknymi odcieniami zieleni oraz stanowi centrum produkcji herbaty tureckiej z plantacjami na wysokich tarasach. Hopa jest ostatnim portem tureckim przed granicą z Gruzją a na południe takim punktem jest Artvin. Miasto założono na wzgórzach tarasowych z widokiem na Rzekę Coruh, która znana jest z raftingu a na terenie prowincji znajdują się stare domy i kościoły gruzińskie. 
